ضرورت تاسیس
دانــش اخلاق به مثابــه یک دانش تخصصی و از ارکان اصلی و اساســی علوم اســلامی است. اندیشمندان پیشین عنوان علم را فقط برازنده اخلاق می دانستند و آن را اکســیر اعظــم می نامیدند. اولین علمی که مــی آموختند اخلاق بود و در تدوین، تعلیم و شــرح آن ســعی فراوان داشــتند. برخی آن را سرآمد دانش های اسلامی همانند کلام و فقه می دانستند و از آن به فقه اکبر و طب روحانی تعبیر نموده اند.
همچنین بی گمان یکی از مهم ترین رسالت های حوزه علمیه، تعمیق و گســترش آموزه های اصیل اخلاق اسلامی در جامعه و اهتمام به پیش نیاز اصلی آن، یعنی تولید تفکر اخلاقی براساس مبانی اسلامی و استخراج نظام اخلاقی اسلام و تهیه پاسخ های متقن برای پرسش های نوپدید در حوزه اخلاق اســت. به نظر می رسد در کنار ســاختارهای رسمی و قانونی، که ظرفیت احیاء و باز تولیــد علوم مهجور حوزوی را دارند، گفتگوهای آزاد و عقلانیت جمعی انجمن اخلاق اسلامی حوزه کارکرد مناسبی برای این منظور خواهند داشت.
اهداف
- تعمیق و توسعه مباحث علوم اسلامی و انسانی در حوزه های علمیه
- ایجاد مرکزیت علمی در رشته های مختلف و گرایش های علمی مربوط
- تقویت و گسترش روحیه نظریه پردازی، پرسش گری، آزاداندیشی، نقد و مناظره مبتنی بر آموزه های اسلامی
- توانمندسازی و دانش افزایی پژوهشگران و حمایت از شأن و منزلت علمی و معنوی آنان
- بهره برداری بهینه از ظرفیت های تخصصی موجود
- توسعه رویکرد تخصصی به علوم اسلامی و انسانی
- فرهنگ سازی برای رقابت سالم علمی میان پژوهشگران
- شناسایی استعداد ها و ذخایر حوزه در قالب رشته های تخصصی
